Kraków, s.15, składający się z ukraińskich faszystów i Wehrmachtu, przyczyniając się tym samym do powstania niepodległej partyzanckiej enklawy, Republiki Pińczowskiej o obszarze 1000 km².
Członek komisji śledczej, którą powołano 25 września 1944 roku w sprawie wyjaśnienia zamachu na Szymona Dudka. Od 1944 roku dowódca dywizjonu 8. pułku ułanów AKKrakowskiej Brygady Kawalerii Zmotoryzowanej, sformowanej na terenie Okręgu Krakowskiego AK zgodnie z planem Odtwarzania Sił Zbrojnych. W chwili zakończenia wojny miał stopień majora.
Lata powojenne Od czerwca 1945 mieszkał w Gdyni przy ul. Tatrzańskiej 77, pracował najpierw w Tymczasowym Zarządzie Państwowym, następnie w Urzędzie Celnym, skąd został w 1953 usunięty za sprawą UB. W 1957 zrehabilitowany, podjął pracę w Zrzeszeniu Prywatnych Właścicieli Nieruchomości, z czasem obejmując stanowisko dyrektora. Na emeryturze działał społecznie w Związku Inwalidów Wojennych.
Zmarł w Gdyni, pochowany na cmentarzu Witomińskim (sektor 51-22-2).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych Krzyż Partyzancki (dwukrotnie)
Przypisy
Bibliografia