Nie posiadają dzióbka, powierzchnia gładka, bez guzków. Rozmiar: 6,5-9,5 × 4,5–5,5 μm. Podstawki maczugowate, o rozmiarach 25-30 ×7-8 μm. W hymenium występują brzeżne, niewiele dłuższe od podstawek włoski. Są cienkościenne, gładkie, o kształcie buławki lub pęcherzyka.
Występowanie i siedlisko Znane są jego stanowiska tylko na półkuli północnej: w Ameryce Północnej, Europie i Japonii. W piśmiennictwie naukowym podano liczne jego stanowiska na terenie Polski.
Owocnikuje od lipca do listopada. Rośnie głównie w lasach liściastych i mieszanych, pod różnymi gatunkami drzew liściastych. Szczególnie częsty jest na obrzeżach dróg leśnych, szczególnie pod takimi drzewami, jak buki, dęby, graby. Na niżu Polski jest pospolity.
Znaczenie Grzyb mikoryzowy. Dla ludzi grzyb trujący; zatrucia muskarynowe.
Gatunki podobne strzępiak porysowany (Inocybe rimosa). Odróżnia się od niego wyraźnie zgrubiałą bulwą u nasady trzonu. strzępiak najeżony (Inocybe hirtella). Nie posiada obrzeżonej bulwki, kapelusz ma drobnołuseczkowaty, trzon na całej długości oprószony.
Przypisy
Kategoria:Grzyby trujące Kategoria:Strzępiakowate Kategoria:Mykobiota Polski