Stefan Włodzimierz Pajączkowski herbu Lubicz (ur. 29 stycznia 1900 we Lwowie, zm. 2 czerwca 1978 w Edynburgu) – polski prawnik, ziemianin, rotmistrz ludowego Wojska Polskiego, artysta malarz, twórca obrazów batalistycznych, znawca kostiumologii wojsk, umundurowania i uzbrojenia, grafik, muzealnik.
thumb|Portret porucznika 2 pułku Strzelców Podhalańskich z Sanoka autorstwa Stefana Pajączkowskiego
Życiorys Stefan Włodzimierz Pajączkowski urodził się 29 stycznia 1900 we Lwowie. Był synem lwowskiego lekarza, dr. Włodzimierza Pajączkowskiego (1864–1943) i Wandy z domu Sękowskiej herbu Prawdzic, pochodzącej z rodziny ziemiańskiej z Wydrnej (1865–1948). Jego bratem był Jerzy Pajączkowski-Dydyński (1894–2005, pułkownik dyplomowany Wojska Polskiego, który zmarł w wieku 111 lat). Po przeprowadzce do Sanoka, gdzie ojciec pod koniec 1901 został dyrektorem Szpitala Powszechnego rodzina Pajączkowskich początkowo najmowała mieszkanie na pierwszym piętrze willi dr Adolfa Bendla przy ulicy Jagiellońskiej (później, po rozbudowie, budynek szkolny), po czym zamieszkiwali we własnym domu przy stacji kolejowej Sanok Miasto.