Był członkiem grudziądzkiego koła Stowarzyszenia Chrześcijańsko-Narodowego Nauczycielstwa Szkół Powszechnych i wizytatorem nauk przyrodniczych na Okręg Pomorski. Zasiadał w Trybunale Dyscyplinarnym dla nauczycieli szkół średnich i seminariów nauczycielskich. Działał w grudziądzkim oddziale Akcji Katolickiej, którego był prezesem, a także w elitarnym Stowarzyszeniu im. Piotra Skargi (od 1937 roku był wiceprezesem tegoż stowarzyszenia na diecezję chełmińską). Współpracował z Chrześcijańskim Uniwersytetem Robotniczym. W marcu 1939 roku został prezesem miejscowego oddziału Towarzystwa Czytelni Ludowych. Ponadto udzielał się w Towarzystwie Krajoznawczym i Towarzystwie Upiększania Miasta.
Lata okupacji przetrwał we wsi Dół koło Iławy. Tuż po zakończeniu wojny został pierwszym dyrektorem Prywatnego Gimnazjum i Liceum Koedukacyjnego Stolicy Biskupiej w Pelplinie, przekształconego następnie w Niższe Seminarium Duchowne. Jednocześnie uczył tam biologii i języka niemieckiego.