Na XIII zjeździe RKP(b) 31 maja 1924 wybrany do Centralnej Komisji Kontroli, wybrany ponownie na XIV zjeździe 31 grudnia 1925. Na XV zjeździe WKP (b), który wykluczył z partii opozycję Trockiego, Zinowiewa i Kamieniewa Piatnicki został wybrany na członka Komitetu Centralnego, którym pozostawał do października 1937. Na VII Kongresie Kominternu w sierpniu 1935 został odwołany z większości funkcji w organizacji, zachowując tylko funkcję członka sekretariatu Komitetu Wykonawczego. 19 sierpnia 1935 został powołany na funkcję kierownika wydziału polityczno-administracyjnego Komitetu Centralnego WKP(b).
W okresie wielkiej czystki, już po drugim procesie moskiewskim (styczeń 1937), śmierci Sergo Ordżonikidze, plenum lutowo-marcowym KC WKP(b), które zezwoliło na aresztowanie Bucharina i Rykowa i proklamowało masową czystkę, wreszcie po egzekucji wyższych oficerów Armii Czerwonej z marszałkiem Tuchaczewskim, na plenum KC WKP(b), które obradowało w dniach 22-26 czerwca 1937 Piatnicki, obok komisarza zdrowia Grigorija Kaminskiego sprzeciwił się wnioskowi o udzielenie NKWD i Nikołajowi Jeżowowi nadzwyczajnych pełnomocnictw. Przeciwnie - oświadczył, że NKWD wymknął się spod kontroli i należy wzmocnić nad nim nadzór.