Układ napędowy Okręty napędzane były za pośrednictwem czterech zespołów turbin parowych systemu , w których to skład wchodziła turbina wysokociśnieniowa Gihon oraz reakcyjna turbina niskociśnieniowa Mitsubishi-Parsons. Każdy zespół turbin za pośrednictwem własnej przekładni redukcyjnej napędzał swoją linię wału napędowego, zakończoną pojedynczą, trójpłatową śrubą napędową. Turbiny zasilane były za pośrednictwem dwunastu kotłów opalanych paliwem płynnym i węglem. Okręty miały cztery pomieszczenia kotłowni, gdzie w pierwszej od strony dziobu znajdowały się dwa małe kotły opalane paliwem olejowym i węglem, w drugiej kotłowni ulokowano cztery kotły opalane ropą. Pomieszczenie trzeciej kotłowni zajmowane było przez cztery kotły na ropę, a w ostatniej, czwartej kotłowni znajdowały się dwa kotły również opalane paliwem ciekłym. Generowały one parę o ciśnieniu wynoszącym 18,3 kgf/cm². Jednostki zabierały zapas paliwa płynnego o masie 1284 ton oraz 350 ton węgla. Dwa kotły opalane węglem zostały zmodernizowane i od tego czasu opalano je wyłącznie paliwem płynnym. Modernizację siłowni na poszczególnych okrętach przeprowadzono w latach 1934–1938. Spaliny odprowadzane były za pośrednictwem trzech kominów na śródokręciu.