Nie był to jednak okres, w którym Tōsui porzucił ideę studiowania u innych mistrzów, gdyż właśnie wtedy udał się w podróż z pragnieniem spotkania chińskiego mistrza szkoły Ōbaku – Yinyuana Longqi (1592-1673). Do ich spotkania doszło w Nagasaki, więc musiał to być rok przybycia mistrza do tego miasta (1654) lub okres przed jego wyjazdem do Settsu (1655). Tōsui był jednym z wielu japońskich adeptów zen, którzy tłumnie przybywali z całej Japonii, aby spotkać się z Yinyuanem. Chociaż nie wiadomo jak wyglądało ich spotkanie, bliskie relacje ze szkołą Ōbaku, które utrzymywał Tōsui przez całe życie, świadczą, że Yinyuan wywarł na nim olbrzymie wrażenie.
W tym czasie Tōsui był w średnim wieku, był znakomicie zaznajomiony z dyscypliną klasztorną, a w rezultacie pielgrzymki zen miał szerokie rozeznanie w praktykach japońskiego zenu, zarówno w tradycji szkoły sōtō jak i rinzai. Był starszym uczniem Igana i wkrótce został wyznaczony na głównego mnicha (jap. banjū) w klasztorze sōtō Dainei w Chōshū (obecnie w prefekturze Yamaguchi). Pełnienie takiej funkcji było często wstępem do otrzymania wyższej rangi w szkole.