w maju 1943 wprowadzono 7,5-sekundowy zapalnik. Granat mógł przepalić 140-milimetrowy pancerz lub 500-milimetrowy beton. Niemieccy wojskowi zdawali sobie sprawę, że Sowieci będą próbowali skopiować to rozwiązanie i w związku z tym wydano polecenie pokrycia niemieckich czołgów i dział szturmowych antymagnetyczną pastą Zimmerit. Thomas Anderson: Panzerjäger. Historia niszczycieli czołgów. T. I: 1939-1942. Wydawnictwo RM, 2023, s. 151. ISBN 978-83-8151-551-1 thumb|center|Szkolenie Volkssturmu. Czołg Pantera W maju 1944 uznano je za przestarzałe i zastąpiono Panzerfaustem, aczkolwiek ich zapasów używano do końca wojny. Ogółem w latach 1942–1944 wyprodukowano około 553 900 granatów.
Zobacz też Zimmerit Typ 99 (mina)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Niemieckie granaty ręczne Kategoria:Granaty przeciwpancerne