Pastor Juan Sepúlveda na przykładzie chilijskich zielonoświątkowców dowodził, że zielonoświątkowców cechuje pluralizm, mogą reprezentować lewicę, prawicę, bądź przyjąć apolityczną postawę.
Kwestie społeczne i polityka mały| Martha Cecilia Alzate, deputowana w kolumbijskiej Izbie Reprezentantów Polityka
Początkowo zielonoświątkowcy byli niechętni polityce i dystansowali się od niej. Lalive d'Epinay, który badał chilijskich zielonoświątkowców w latach 60., twierdził, że 50% pastorów zabraniało swoim wiernym członkostwa w związkach zawodowych, 64% twierdziło, że Kościół nie powinien zajmować się polityką, a 85% że zabrania swoim wyznawcom angażowania się w politykę. Na podstawie tych badań d'Epinay twierdził, że zielonoświątkowcy nie są zainteresowani wprowadzaniem zmian, lecz podtrzymaniem status quo. D'Epinay nie był odosobniony w tych wnioskach, a David Martin jeszcze w latach 90. pisał o apolitycznym pentekostalizmie. Jednak z czasem nastąpił wzrost zaangażowania społecznego i zielonoświątkowcy stali się zauważalni w przestrzeni publicznej.