W wielu krajach Kościół katolicki miał uprzywilejowaną pozycję i cieszył się poparciem ze strony rządzących (edukacja religijna w państwowych szkołach, kapelani mieli monopol na dostęp do szpitali i wojska). W niektórych przypadkach miało to miejsce jeszcze w końcu lat 90. XX wieku. Zielonoświątkowcy zaczęli działać w partiach politycznych po to, aby skończyć z uprzywilejowaną pozycją Kościoła katolickiego albo uzyskać te same przywileje dla protestantów.
W Ameryce Łacińskiej takie kwestie jak aborcja bądź homoseksualizm nie były traktowane jako element wojny kulturowej (jak w USA), ponieważ znaczna część regionu pozostaje konserwatywna. Ugrupowania centrowe i lewicowe w niektórych krajach domagały się liberalizacji polityki względem aborcji, rozwodów oraz homoseksualizmu. Zgłaszane propozycje liberalizacji powodowały polityczną mobilizację zielonoświątkowców. Tak np. było w Brazylii w roku 1986, w której wysiłki dla zablokowania liberalizacji w odniesieniu do homoseksualizmu powiodły się, ale poniosły fiasko w odniesieniu do aborcji.