W 1927, po przedwczesnej śmierci małżonki, Grigorie Criveanu wstąpił do monasteru Cernica i tam złożył wieczyste śluby mnisze z imieniem Nifon. W 1928 patriarcha Rumunii Miron mianował go przełożonym monasteru z godnością archimandryty. Jeszcze w tym samym roku został nominowany na biskupa pomocniczego eparchii Râmnic. Jego chirotonia biskupia odbyła się w roku następnym.
W eparchii Râmnic biskup Nifon szczególnie zajmował się podniesieniem poziomu nauczania w miejscowym seminarium duchownym oraz upowszechnianiem kultury prawosławnej poprzez druk broszur, kalendarzy i innych publikacji religijnych. Szczególną sławę zyskała jego praca pt. „Myśli i maksymy o życiu”, wielokrotnie wznawiana, także po śmierci biskupa Nifona. W 1933 objął katedrę Huși.
W 1939 król Rumunii Karol II wydał dekret restytuujący metropolię Oltenii, funkcjonującą cztery wieki wcześniej. Metropolitą Oltenii miał być każdorazowo arcybiskup Krajowej, a znajdujący się w tym mieście sobór św. Dymitra uzyskał rangę katedry metropolitalnej. We wrześniu 1939 na pierwszego metropolitę Oltenii Święty Synod Rumuńskiego Kościoła Prawosławnego mianował biskupa Nifona. Jako metropolita Oltenii Nifon nadal prowadził aktywną pracę duszpasterską, szczególne starania czynił na rzecz kształcenia kapelanów szpitalnych i więziennych.