Ludwik Rządkowski (ur. 16 sierpnia 1885 w Przechowie, zamordowany w 1939 w Poznaniu) – chemik, encyklopedysta, powstaniec wielkopolski.
Życiorys Ludwik Rządkowski urodził się w rodzinie budowniczego Ignacego i Marii z domu Bogucka. W chełmskim gimnazjum, do którego uczęszczał, należał do Towarzystwa Filomatów, za co w 1901 roku wyrokiem sądu niemieckiego w Toruniu ukarano go 3-tygodniowym więzieniem, a rok później wydalono z gimnazjum. Wówczas wyjechał do Włoch, gdzie w Ivrea w 1904 roku ukończył gimnazjum. Na uniwersytetach w Turynie, Rzymie i Kijowie studiował chemię, farmację i sztuki piękne. W 1909 ukończył studia powracając na Pomorze, a następnie we Wrocławiu w niemieckim 11 pułku piechoty odbył służbę wojskową. Na Uniwersytecie Berlińskim w 1910 w zakresie chemii uzyskał doktorat, pracując jako asystent. Uczestnik rewolucji listopadowej 1918 roku w Berlinie, a 10 grudnia tegoż roku przyjechał do Poznania, a następnie wyjechał do Wrześni obejmując tam dowodzenie kompanią Służby Straży i Bezpieczeństwa. W nocy z 24 na 25 grudnia brał czynny udział w akcji zdobycia broni we wrzesińskich koszarach pruskiego 46 pułku piechoty. 28 grudnia dowodził kompanią, która udała się do koszar i rozbroiła 150 niemieckich żołnierzy, co umożliwiło pertraktacje z niemieckim dowództwem. W rezultacie ok. godz.