Maria Stefania Andrunik, z domu Łomnicka (ur. 3 sierpnia 1909 w Zagórzu, zm. 10 listopada 1988 w Sanoku) – podczas II wojny światowej członkini Związku Walki Zbrojnej-Armii Krajowej oraz więźniarka niemieckich obozów. Żona Arnolda.
Życiorys Maria Stefania Andrunik urodziła się 3 sierpnia 1909 w Zagórzu. Była jednym z pięciorga dzieci Franciszka Łomnickiego (maszynista kolejowy) i Janina z domu Burgchardt. Wraz z rodziną przeniosła się do Zagórza, gdzie jej ojciec był zatrudniony na stanowisku maszynisty kolejowego (jej rodzice zamieszkiwali w tym mieście w kolejnych latach). Miała braci Tadeusza, Antoniego (nauczyciel w Wydrnej). W 1927 ukończyła klasę IV seminarium nauczycielskiego. Do 1938 mieszkała z rodzicami w rodzinnym Zagórzu. W tym roku wyszła za mąż za Arnolda Andrunika, urzędnika Starostwa Powiatowego w Sanoku i zamieszkała z nim w Sanoku, początkowo przy ul. Cegielnianej, następnie przy ul. Adama Mickiewicza 35 (po wojnie numer 39). 8 sierpnia 1939 urodziła im się córka Teresa.