Boliwijski pentekostalizm rozprzestrzeniał się głównie w miastach i w regionie Andów. Najniższy procent zielonoświątkowców jest we wschodniej części kraju. Do regionów o wysokim procencie zielonoświątkowców należy Ajmara w południowo-zachodniej części płaskowyżu Altiplano (stan Oruro). W regionie tym aktywnie pracowali misjonarze z Ewangelikalnego Kościoła Zielonoświątkowego Chile (IEPC), denominacji powstałej w 1932 w wyniku podziału w Metodystycznym Kościele Zielonoświątkowym. W latach 1938–1969 wysyłali oni misjonarzy do Cochabamba, Oruro oraz La Paz. Był to rezultat ekspansji prowadzonej z Santiago w kierunku północnym. W wyniku ich działalności powstał Ewangelikalny Kościół Zielonoświątkowy w Boliwii.
Największą zielonoświątkową denominacją są Zbory Boże, w roku 1960 liczyły 800 członków, w roku 1967 – 1431, w 1990 – 15 tysięcy, a w roku 2000 – 43 100 członków. Zielonoświątkowcy stanowią 80% boliwijskich protestantów.
Boliwijskich zielonoświątkowców cechuje silny antyekumenizm.
Przypisy
Bibliografia
Boliwia Kategoria:Chrześcijaństwo w Boliwii