21 marca tego samego roku utwór został zaprezentowany w finale 9. Konkursu Piosenki Eurowizji w Kopenhadze, podczas którego zajął pierwsze miejsce. Po tym sukcesie Gigliola Cinquetti nagrała swój przebój w kilku wersjach językowych: po niemiecku („Luna nel blu”), hiszpańsku („No tengo edad”) i po japońsku („Yumemiru omoi”). „Non ho l'età” została następnie nagrana przez innych wykonawców, między innymi po angielsku jako „This Is My Prayer”. Polskojęzyczną wersję utworu pt. „Nie wolno mi...” nagrała Wiesława Drojecka.
W kwietniu 1964 roku utwór znalazł się na pierwszym miejscu wolskiej listy przebojów Hit Parade Italia, natomiast wersja Carli trafiła na szczyt francuskiej listy.
Od singla „Non ho l'età” rozpoczął się w piosence europejskiej tzw. „włoski boom”. Na całym świecie sprzedano ponad 20 milionów egzemplarzy tego utworu.
Zobacz też Włochy w Konkursie Piosenki Eurowizji
Przypisy
Linki zewnętrzne Okładka Piosenka na stronie Eurovision Song Contest
Kategoria:Piosenki na Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo Kategoria:Single w Konkursie Piosenki Eurowizji Kategoria:Piosenki powstałe w roku 1964 Kategoria:Single wydane w roku 1964