Aby porozumienie okazało się możliwe, należy przyjąć istnienie pewnego fundamentu scalającego ze sobą formalne koncepcje światów, na gruncie którego stworzyłyby one spójną całość do której odnosić by się mogły ważnościowe. Takim fundamentem jest Lebenswelt. „Dochodzenie do porozumienia przez podmioty działające komunikacyjnie odbywa się zawsze w horyzoncie świata życia. Ich świat życia powstaje z mniej lub bardziej rozproszonych, zawsze nieproblematycznych przeświadczeń składających się na ukryte w tle podłoże (Hintergrundüberzeugungen). To podłoże, jakim jest świat życia, jest źródłem definicji sytuacji zakładanych przez uczestników jako nieproblematyczne.”.
Habermas wymienia trzy funkcje jakie musi spełniać świat życia, aby działać stabilizującow odniesieniu do społecznej rzeczywistości zapewnienie ciągłości tradycji kulturowej, integrowanie grup przez normy i wartości, umożliwianie socjalizacji dorastających pokoleń.