Tryptyk Benedetta Portinariego () – tryptyk niderlandzkiego malarza niemieckiego pochodzenia Hansa Memlinga znajdujący się w zbiorach muzealnych dwóch placówek: panel środkowy w Gemäldegalerie, skrzydła boczne w Uffizi, we Florencji. Obraz datowany na 1487 (rok wykonania umieszczony na ramie).
Proweniencja Praca została zlecona przez Benedetta di Pigello Portinariego, doradcę księcia Burgundii Karola Zuchwałego. Fundator obrazu był bratankiem Tommasa di Folco Portinariego, który zamówił kilka prac w warsztacie Memlinga i był zleceniodawcą tryptyku Hugona van der Goesa, znanego jako Tryptyk Portinarich.Tryptyk został wysłany do Florencji. Przeznaczony był dla małego kościoła św. Idziego (San Egidio), należącego do kompleksu szpitalnego Santa Maria Nuova, objętego patronatem przez ród Portinarich. W 1825 roku tryptyk trafił do Galerii Uffizi.
Opis tryptyku Środkowa tablica ukazuje Madonnę z Dzieciątkiem trzymającym w dłoni jabłko jako symbol grzechu pierworodnego. Motyw ten Memling kilkakrotnie wykorzystał w swoich obrazach. W 1485 roku ukończył tzw. Tryptyk z Chicago, w 1487 Dyptyk Maartena van Nieuwenhove.