Z ramienia sanockiego PZbWP był delegatem na kongres połączeniowy w dniach 1-2 września 1949, po którym został członkiem oddziału powiatowego Związku Bojowników o Wolność i Demokrację. Od października 1949 był organizatorem Sanockiego Oddziału ZBoWiD (późniejsze Koło Miejsko-Gminne ZBoWiD). Jesienią 1950 został wybrany wiceprzewodniczącym oddziału powiatowego ZBoWiD w Sanoku, ponownie jesienią 1952, 20 października 1956 członkiem zarządu, 20 marca 1957 zastępcą przewodniczącego i delegatem na II kongres organizacji, 20 października 1957 został wybrany członkiem zarządu, 12 marca 1961 wybrany zastępcą przewodniczącego, ponownie 17 marca 1963, w 1965 objął po Franciszku Sołtysie funkcję prezesa oddziału (w toku zmian w nomenklaturze z 1964 oddział powiatowy został zastąpiony oddziałem), 6 lutego 1966 wybrany prezesem zarządu oddziału, a za stanowiska ustąpił w marcu 1968. W latach 70. był prelegentem ZBoWiD. W kwietniu 1965 został wybrany członkiem prezydium Obywatelskiej Powiatowej Komisji Ochrony Pomników Walki i Męczeństwa. Jako przewodniczący zarządu oddziału powiatowego ZBOWiD 12 stycznia 1968 przemawiał na wiecu zorganizowanym w Powiatowym Domu Kultury, w którym mieszkańcy Sanoka protestowali przeciw odradzaniu się faszyzmu w NRF, w tym działalności partii NPD.