Bez większych zmian pozostał przód samochodu – m.in. układ kierownicy, resory, amortyzatory zawieszenia, osie kół, silnik Polski Fiat 122B (PZInż. 367) oraz chłodnica były takie same jak w samochodzie Fiat 621.
Jednak szybko okazało się, że zastosowany silnik przy dużym obciążeniu jest za słaby. W roku 1936 inż. Aleksander Rummel opracował wzmocnioną wersję silnika Polski Fiat 122B. Zmiany w konstrukcji spowodowały wzrost mocy z 45 do 63 KM. W roku 1939 rozpoczęto produkcję tych silników pod oznaczeniem PZInż. 357. Wyposażano w nie nowo wyprodukowane samochody wz. 34, a także instalowano je przy remontach pojazdów.
Zastosowany wózek konstrukcyjnie był bliski wózkowi systemu Kégresse’a. Była to jednak nowa konstrukcja z odmiennymi rozwiązaniami napinania gąsienicy, innym wahaczem oraz wózkiem jezdnym. Zastosowano także inne, bezsworzeniowe metalowo-gumowe gąsienice patentu inż. L. Białkowskiego.