Don Carlos Buell (ur. 23 marca 1818, zm. 19 listopada 1898) – amerykański wojskowy, oficer United States Army, który brał udział w walkach z Seminolami, wojnie z Meksykiem i w wojnie secesyjnej. Buell dowodził armiami Unii w dwóch wielkich bitwach wojny domowej: pod Shiloh i Perryville. Społeczeństwo Północy było oburzone niewykorzystaniem przezeń przewagi, jaką miał nad konfederatami po bitwie pod Perryville, jak również niezabezpieczeniem dla Unii wschodniego Tennessee. Historycy uważają, że był dowódcą odważnym, pracowitym i mistrzowsko operującym logistyką, ale jednocześnie zbyt ostrożnym i niezdecydowanym by sprostać wielkim wyzwaniom jakie stanęły przed nim w 1862 roku. W rezultacie został pozbawiony dowództwa i do końca swej militarnej kariery nie odegrał już większej roli.
Młodość Buell urodził się w miejscowości Lowell w stanie Ohio. Był kuzynem George’a Buella, jak on sam generała Unii. Był z pochodzenia Katalończykiem.