Juliusza Słowackiego w Krakowie, a w 1927 w Teatrze Wielkim w Warszawie. Występowała w nowojorskiej Metropolitan Opera: zadebiutowała 21 listopada 1930 odgrywając rolę Preziosilli w operze Moc przeznaczenia autorstwa Giuseppe Verdiego, 29 listopada 1930 odegrała partię panny młodej w operze Jarmark soroczyński Modesta Musorgskiego. W 1931 na scenie warszawskiego Teatru Wielkiego wcieliła się w rolę tytułową w operze Tosca Giacoma Pucciniego. Występowała w ramach Polskiego Radia. Pierwotnie miała ponownie występować w Metropolitan Opera, jednak zrezygnowała ze względów osobistych i osiadła z mężem Andrzejem Wiktorem w dworze w Woli Sękowej, skąd pochodził jej ojciec. Jej pierwszym mężem był Stefan Wiktor (ur. 1883, syn Adama, który był synem Jakuba Wiktora tj. ojca Adama Didura), a drugim Andrzej Wiktor (zm. 1978). Z rodu Wiktorów pochodził także ojciec Adama Didura, Jakub Wiktor. Olga i Andrzej mieli syna Adama. Ponadto tymczasowo zamieszkiwali także w Jaśle. W okresie międzywojennym Olga Didur-Wiktorowa występowała z koncertami w budynku sanockiego oddziału Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” (prócz niej także pianistka Wanda Kossakowa)Edward Zając, Oświata i szkolnictwo. Życie kulturalne. Środowisko kulturalne, Pomiędzy wojnami światowymi 1918–1939, w: Sanok.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Olga Didur-Wiktorowa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.