W 1951 r. ukończył pierwszy stopień studiów w WSE, w której pracował jako asystent katedry ekonomii politycznej od 1950 do 1952. Od 1951 do 1952 wykładał także ekonomię polityczną na UWr. W 1953 ukończył ekonomię w Szkole Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie po uczestnictwie w seminarium prof. dr Maksymiliana Pohorillego, a następnie został na tej uczelni asystentem katedry ekonomii politycznej. Studiował również w Szkole Partyjnej przy KC PZPR. W 1953 r. został lektorem KC PZPR. Był aspirantem w Instytucie Kształcenia Kadr Naukowych przy KC PZPR. Od 1956 do 1970 r. był kolejno starszym asystentem, adiunktem, docentem w Zakładzie Nauk Ekonomicznych Polskiej Akademii Nauk. W latach 1958–1998 w tygodniku „Polityka” był redaktorem oraz członkiem kolegium redakcyjnego.

28 listopada 1958 obronił na Wydziale Ekonomii Politycznej Uniwersytetu Warszawskiego pracę doktorską Ekonomiczne aspekty spółdzielczości, przygotowaną pod kierunkiem prof. Oskara Langego. W 1962 r. uzyskał stopień doktora habilitowanego z zakresu nauk ekonomicznych (Szkoła Główna Planowania i Statystyki w Warszawie).