Za obiektywem (1962-1979) W ostatniej klasie liceum rozpoczął naukę w policealnej szkole w Katowicach-Piotrowicach o profilu fotograficznym, gdzie zdobył swój zawód. Trzykrotnie ubiegał się o przyjęcie na uczelnię na łódzką „Filmówkę”. Początkowo wzorował się na pracach fotografów tygodnika „Świat” i „Itd”. Zadebiutował w wieku 22 lat zdjęciem Daniela Olbrychskiego, wówczas młodego, dobrze zapowiadającego się aktora, w tarnogórskim tygodniku „Gwarek”. W 1966 roku rozpoczął współpracę z „Dziennikiem Zachodnim”, gdzie następnie otrzymał etat. W 1972 roku przeszedł do „Trybuny Robotniczej”.
Fokus na „Solidarność”(1980-1989) W sierpniu 1980 roku był autorem większości zdjęć ze strajku górników kopalni „Manifest Lipcowy” w Jastrzębiu-Zdroju i porozumień jastrzębskich. Tuż po wprowadzeniu stanu wojennego, w grudniu 1981 roku został pobity przez funkcjonariuszy milicji podczas fotografowania manifestacji. W 1982 roku został negatywnie zweryfikowany, uznany za „element wywrotowy” i pozbawiony prawa do wykonywania zawodu. Znalazł zatrudnienie w tygodniku „Katolik”, gdzie poza obowiązkami fotoreportera, w warunkach ścisłej konspiracji zajmował się reprodukcją i kolportażem amatorskich fotografii wykonanych z ukrycia dokumentujących pacyfikację strajku w kopalni „Wujek”.