Lata 70. i późniejsze W latach 70. dwukrotnie wygrał Festiwal Piosenki Włoskiej w San Remo: w 1973 roku z piosenką „Un grande amore e niente più” i w 1976 z piosenką „Non lo faccio più”. Po sukcesach w San Remo odbywał tournée po Włoszech i za granicą, a swoje nowe piosenki próbował nagrywać w nowoczesnych aranżacjach. Uczestniczył w kolejnych Festiwalach Piosenki Włoskiej z takimi piosenkami jak: „E mo e mo” (1985), „Il sognatore” (1987), „Evviva Maria” (1990) i „Favola Blues” (1991). Na Festiwalu Piosenki Włoskiej Peppino di Capri wystąpił w sumie 15 razy co jest rekordem.
W 1991 roku reprezentował Włochy podczas 36. Konkursu Piosenki Eurowizji z utworem „Comme è ddoce ’o mare”, z którym zajął ostatecznie siódme miejsce w finale. W 1996 roku odbył tournée po Włoszech razem z Fredem Bongusto.
W 2004 ukazała się biografia Peppina di Capri, „Il Sognatore”, napisana przez Geo Nocchettiego i wydana przez RAI/ERI.
Odznaczenia 26 maja 2005 roku Prezydent Republiki Włoskiej Carlo Azeglio Ciampi uhonorował Peppina di Capri Orderem Zasługi Republiki Włoskiej w uznaniu jego wkładu w rozwój piosenki włoskiej.
Zobacz też Włochy w Konkursie Piosenki Eurowizji
Przypisy