Tytus Laskiewicz de Friedensfeld (ur. 1 sierpnia 1884 we Lwowie, zm. 1967 w GliwicachKrzysztof Zioło, Tytus Laskiewicz (1884–1967), [w:] Bibliotekarze i pracownicy książki województwa śląskiego (red. Maria Kycler, Jadwiga Sadowska), Warszawa 2021, s. 42.) – polski bibliotekarz, dyrektor biblioteki Politechniki Lwowskiej w latach 1923–1945, a następnie twórca i kierownik Biblioteki Głównej Politechniki Śląskiej od 1945 do 1956.
Życiorys Urodził się 1 sierpnia 1884 we Lwowie, w rodzinie Karola i Józefy z Jachimowskich. Uczęszczał do gimnazjum we Lwowie, ukończył gimnazjum w Chyrowie, studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Lwowskiej (1910). Po studiach pracował jako brygadzista w kolejnictwie. Od 1911 należał do Polskiego Towarzystwa Politechnicznego. Podczas I wojny światowej został aresztowany i wywieziony do Rosji, gdzie był pracownikiem zakładów napraw taboru kolejowego. Od 1919 pracował w budownictwie wojskowym (Wilno, Warszawa). Był współzałożycielem spółki inż. „Wektor” w Warszawie. W 1922 został powołany na rok do służby wojskowej, którą odbył w departamencie budownictwa w Warszawie. W 1923 powrócił do Lwowa i otrzymał stanowisko dyrektora biblioteki Politechniki Lwowskiej, od 1937 był redaktorem naczelnym Czasopisma Technicznego, które było organem prasowym Polskiego Towarzystwa Politechnicznego.