13 listopada 1918 roku wstąpił ochotniczo do Wojska Polskiego. Służył w 17 pułku piechoty, pełniąc funkcję komendanta składu technicznego w Rzeszowie i oficera materiałowego w Grupie Operacyjnej „Bug”, szefa budownictwa polowego na froncie litewsko-białoruskim, potem służył w składzie 4 Armii. W 1934, jako oficer pospolitego ruszenia pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Brześć. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr IX. Był wówczas „w dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu IX”.
Od 1921 był przedsiębiorcą budowlanym, osiadł (jako osadnik wojskowy) w Rzeczycy na Polesiu. Był współorganizatorem i prezesem oddziału Związku Strzeleckiego w Brześciu, wiceprezesem koła Związku Oficerów Rezerwy RP, prezesem Rady Nadzorczej Spółdzielni Spożywców, przewodniczącym Rady Miejskiej w Brześciu i prezesem Komisji Rewizyjnej Federacji Polskich Związków Obrońców Ojczyzny.
Był również kierownikiem ds. ruchu zawodowego Okręgu OZN Polesie. W 1938 roku został senatorem V kadencji (1938–1939). Był wybrany z listy OZN z województwa poleskiego. Pracował w trzech komisjach: gospodarczej, komunikacyjnej (której był sekretarzem) i społecznej.