gatunek ten znany jest jedynie z okazu zebranego w 1823 i starego rysunku. Możliwe, że pacyficzka czarna była ściśle spokrewniona z gatunkami monarek z Wysp Towarzystwa. Proponowany podgatunek tabuensis był w rzeczywistości źle przypisanym gąsienicojadem polinezyjskim (Lalage maculosa). Pacyficzka czarna jest gatunkiem monotypowym.
Morfologia Długość ciała wynosi około 15 cm. Wymiary dla okazu z MHN w Sztokholmie, będącego dorosłym samcem, są następujące: skrzydło 90 mm, ogon 74 mm, dziób (górna krawędź) 13 mm, skok 26 mm. Wymiary dla osobników zebranych w trakcie ekspedycji w latach 1921–1932 (Whitney South Sea Expedition; 5 samców, 3 samice) są następujące: skrzydło 88–97 mm, ogon 70–77 mm, dziób (górna krawędź) 16–17 mm, skok 26–27 mm, środkowy palec stopy wraz z pazurem 19–20 mm.
Nie występuje dymorfizm płciowy. Upierzenie osobników dorosłych jest w całości jednolicie czarne, o metalicznym połysku. Tęczówka ciemna, dziób jasnoniebieski, nogi i stopy niebieskoszare. U osobników młodocianych głowę, grzbiet i boki pokrywają pióra barwy cynamonowej do płowej, podobne lecz jaśniejsze na gardle i piersi oraz brudnobiałe na brzuchu.