Po incydencie mandżurskim w 1931 roku w Japonii zapanował terror faszystowski, a wszelkie ruchy lewicowe oraz działalność proletariackich pisarzy zostały brutalnie zdławione. Takiji Kobayashi, aresztowany, zginął zamęczony przez policję w 1933 roku. Po jego zgonie Liga Japońskich Pisarzy Proletariackich została zdelegalizowana. Sunao Tokunaga w obawie o własne życie wyrzekł się znajomości z Kobayashim, wycofał się również z działalności literackiej. Dopiero w trakcie wojny napisał kilka drobnych opowiadań na tematy robotnicze, takie jak Hataraku ikka (Rodzina robotnicza, 1938), czy Hataraku hitobito (Ludzie pracy, 1939), następnie rozpoczął pracę nad powieścią historyczną, poświęconą japońskiej sztuce drukarskiej.
Autor do szerszej działalności literackiej powrócił dopiero po II wojnie światowej. W 1946 r. wstąpił do Japońskiej Partii Komunistycznej. W 1949 r. wydał Tsuma yo nemure (Żegnaj, żono!). W roku 1950 Tokunaga stworzył kolejną powieść Shizuka naru yamayama (Ciche góry), w której opisuje burzliwe wydarzenia, jakie rozgrywały się w Japonii po kapitulacji.