Spuścizna po Michale Kajce znalazła się w zasobach Polskiego Związku Zachodniego Zarządu Okręgu w Białymstoku. Trafiły tam rękopisy, książki i listy poety z Ogródka. Zostały one przekazane przez wdowę po Gustawie, przedstawicielce organizacji podczas jej wizyty w domu rodzinnym poety. Ostatecznie spuścizna (przede wszystkim rękopisy) trafiły do Instytutu Mazurskiego (obecnie Instytutu Północnego im. Wojciecha Kętrzyńskiego w Olsztynie) i Biblioteki Polskiej Akademii Nauk (obecnie Biblioteka Nauka PAU i PAN) w Krakowie. Niestety część spuścizny poety zaginęła.
W 1966 r. żona Gustawa wraz z dziećmi opuściła Ogródek i wyjechała do Republiki Federalnej Niemiec. Gospodarstwo trafiło w ręce Skarbu Państwa. Nowy gospodarz nie dbał o nieruchomość, co doprowadziło do jej degradacji. Jan Kawecki, Władysław Gębik i Emilia Sukertowa-Biedrawina rozpoczęli starania o pozyskanie budynków na cele muzealne.
W lutym 1968 r. dom po M. Kajce został przejęty przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Ełku, a jego dotychczasowi mieszkańcy wykwaterowani. Przeprowadzono prace remontowe, a prace nad ekspozycją zainicjował Muzeum Okręgowe w Białymstoku.