Tryptyk jest tablicowym retabulum maryjnym, ukazującym w chronologicznym porządku sceny z życia Maryi: Adoracja Dzieciątka przez Marię i Józefa, Opłakiwanie i Objawienie się zmartwychwstałego Chrystusa Maryi. Wszystkie epizody pochodzące z Nowego Testamentu nie są ze sobą ściśle powiązane i nie opowiadają historii Jezusa czy Marii, lecz nawiązują do trzech różańcowych tajemnic maryjnych: radości, boleści i chwały. Tryptyk miał służyć zakonnikom do nabożnego studiowania i medytacji.
Wszystkie trzy kwatery mają identyczne wymiary, wstawione są w trójarkadową oprawę z trzema równoważnymi przestrzeniami, a każda z nich ma własną perspektywę. Za arkadami ukazane są sceny z postaciami w trzech różnych wnętrzach architektonicznych: kościele, loggii i bogatym domu. Wnętrza te nie odpowiadają ewangelicznemu przekazowi i chrześcijańskiej tradycji ikonograficznej: scena adoracji powinna rozgrywać się w stajence, opłakiwania na górze Golgota, a objawienie w skromnej izbie Marii. Wyodrębnione platformy jako mansjony wpisują się w popularny w późnym średniowieczu sposób przedstawiania misterium opartego na kolejnych elementach ikonograficznych. Wspólnym elementem dla wszystkich kwater jest krajobraz Jerozolimy.