W Starachowicach i Lublinie przebywał podczas okupacji niemieckiej, a następnie zamieszkał w Inowrocławiu w 1945 roku i był tam nauczycielem gimnazjalnym. W 1948 roku przeszedł na emeryturę i zamieszkał w Poznaniu, w którym do 1951 roku przy kościele św. Anny prowadził chór. Zmarł w Poznaniu i pochowany został na cmentarzu JunikowskimSejm Wielki.pl [Dostęp 20.05.2014] (pole 7-3-B-13)Teodor Sobieski – miejsce pochówku na Junikowie w Poznaniu. mały|Grób Teodora Sobieskiego na Cmentarzu Junikowskim Od 1908 roku był żonaty ze Stefanią z Krzymańskich i mieli dziewięcioro dzieci: Mariana (1908–1967), Jana (ur. 1910), Irenę (ur. 1911), Helenę (ur. 1913), Annę (ur. 1918), Sylwestra (ur. 1920), Barbarę (ur. 1922), Aleksandra (1924–1944) i Franciszka (ur. 1928).
Teodor Sobieski zasłużył się nie tylko jako wychowawca młodzieży, ale jako organizator ruchu śpiewaczego i propagator dzieł chóralnych. Dyrygował m.in. utworami Giovanniego Palestriny, Johanna Sebastiana Bacha, Ludwiga Beethovena, Wacława z Szamotuł, Mikołaja Zieleńskiego, Bartłomieja Pękiela, Stanisława Moniuszki, Feliksa Nowowiejskiego.
Przypisy
Bibliografia