Klasztor Paulinów w Wieruszowie – klasztor mieszczący się w powiecie wieruszowskim, w woj. łódzkim. Powstał w 1401, a w 1864 został przez paulinów opuszczony. Wrócili do niego po ok. 120 latach nieobecności.
Historia Fundacja klasztoru Początki klasztoru Paulinów w Wieruszowie wiążą się z wieluńskim sędzią Bernardem Wieruszem. Ufundował on w 1401 klasztor przy drewnianym kościółku pw. Świętego Ducha, położonym nad Prosną u bram miasta Wieruszowa. Od czasów fundacji przetrwał do dziś obraz Miłosierdzia Bożego, zwany też obrazem Pana Jezusa Pięciorańskiego, który na początku zdobił ołtarz główny. Dziś znajduje się w ołtarzu mniejszym, gdzie został przeniesiony na życzenie dziedzica Andrzeja Wierzbięty Wieruszowskiego.
Zniszczenia i odbudowy klasztoru W 1612 klasztor został zniszczony przez pożar, w którym przetrwał obraz Miłosierdzia Bożego. Został on następnie umieszczony w odbudowanym kościele w 1632. Ikona ta była bardzo czczona przez lokalną ludność, dlatego w 1701 zostało powołane Bractwo Pięciorańskie. W 1680 bp Mikołaj Oborski dokonał konsekracji nowo wzniesionej świątyni. Umieścił on relikwie świętych męczenników w ołtarzowych mensach – Grzegorza, Maksyma i Witalisa oraz szczątki św. Kandydy. Do dziś w bazylice można zobaczyć barokowy wystrój wnętrza.