ścioła. Chcieli oni kupić od Żyda ziemię jako beneficjum i teren pod budowę nowego kościoła. Ówczesny ksiądz proboszcz w Niewodnej nie wyraził zgody. W 1955 znowu podjęli decyzję wybudowania kościoła i zaczęli gromadzić materiał budowlany. Władze cywilne siłą, pogróżkami zmusiły do rozbiórki szopy, która miała być tymczasową kaplicą. W 1969 r. wybudowano w Szufnarowej nową remizę Straży Pożarnej. Starą remizę chciano kupić na punkt katechetyczny z myślą o przeznaczeniu jej na kaplice. Gdy władze komunistyczne dowiedziały się o tym, zaraz zrobiły w starej remizie magazyn nawozów sztucznych. We wrześniu 1969 r. gospodarz w Szufnarowej, Tęczar Bożydar w którego domu już od 7 lat był punkt katechetyczny, zaoferował sprzedaż tego domu wraz z podupadłym gospodarstwem. Postanowiono zakupić ten obiekt, by tam urządzić kaplicę. Ks. Biskup Ordynariusz zlecił tę sprawę księdzu Bronisławowi Domino wikariuszowi w Niewodnej.