Piotr Ruiz de los Paños y Ángel, Pedro Ruiz de los Paños y Ángel (ur. 18 września 1881 w Morze, zm. 23 lipca 1936 w Toledo) – błogosławiony prezbiter, ofiara prześladowań antykatolickich okresu hiszpańskiej wojny domowej, zamordowany z nienawiści do wiary (łac) odium fidei i uznany przez Kościół katolicki za męczennika, członek Bractwa Kapłanów Robotników od Serca Jezusa, założyciel Zgromadzenia Uczennic Jezusa.
Życiorys W czasie studiów wstąpił do założonego przez późniejszego błogosławionego Emanuela Domingo y Sol kapłańskiego Stowarzyszenia Robotników Diecezjalnych, którego celem było aktywizowanie środowisk robotniczych do powołań kapłańskich i formacja seminaryjna. Po otrzymaniu sakramentu święceń kapłańskich (9 kwietnia 1905 roku) apostolat realizował wypełniając obowiązki w seminariach duchownych. Od 1905 do 1912 roku pracował w Maladze, Jaén i Badajoz jako prefekt kleryków, a po skierowaniu do Sewilli pełnił funkcję ekonoma. W Palencii powołany został na stanowisko rektora. Również w Rzymie kierował Papieskim Kolegium Hiszpańskim, a w okresie trwania Czerwonego terroru w Hiszpanii, od 1933 roku był przełożonym generalnym w Stowarzyszeniu Robotników Diecezjalnych. Od 1934 pracował nad powołaniem żeńskiego Zgromadzenia Uczennic Jezusa, m.in. tworząc jego konstytucję, zajmującego się apostolatem powołaniowym.