Otona Župančiča (Župančičeva nagrada), przyznawaną przez władze miasta Lublana za wyjątkowe osiągnięcia w dziedzinie kultury. W połowie lat 80. Strniša przygotowuje się do wyjazdu do Stanów Zjednoczonych. Niestety, do pierwszego wyjazdu poety poza granice kraju nigdy nie doszło. W roku 1986 poeta zostaje uhonorowany Nagrodą im. Prešerena za całokształt twórczości. 23 stycznia 1987 Strniša umiera w szpitalu w Lublanie na skutek nadużycia alkoholu.
Twórczość W latach 1941–1944, czyli w czasach szkolnych, poeta pierwszy raz opublikował swoje wiersze w czasopiśmie „Naš rod”, które nie zostały później wydane w żadnym z tomików artysty. Debiut poetycki nastąpił w 1954 roku. Wtedy to w pierwszym wydaniu gazety „Beseda” drukiem ukazały się 3 pierwsze wiersze Strnišy, a mianowicie Jesen (Jesień), Svetla jesen (Jasna jesień), Pismo (List). Pierwszym utworem dramatycznym pisarza jest słuchowisko radiowe o tytule Mavrična krila (Tęczowe skrzydła), które zostało opublikowane na łamach czasopisma „Revija 57”, którego Strniša był współzałożycielem, a także redaktorem. Mozaiki to pierwszy tomik poezji Gregora Strnišy wydany w roku 1959. Jest to jeden z najważniejszych tomików lat 50.