W tym zbiorze poeta kontynuuje poezję, w której przedstawia swój wyjątkowy świat, gdzie przestrzeń fantastyczna i mityczna spotyka się z przestrzenią wspomnień. Można zauważyć inspirację poetyką nadrealizmu. Tematyka zbioru jest uniwersalna, ogólnoludzka i pozahistoryczna. Nawiązuje ona równie do upominania się o etyczny wymiar życia. Tomik zawiera 10 cyklów. Z wyjątkiem trzech pierwszych cyklów wszystkie pozostałe zbudowane są na zasadzie pięciu trzystrofowych utworów, gdzie każda strofa ma cztery wersy. Od tego momentu tworzenie cyklu, składającego się z pięciu wierszy o trzech czterowersowych strofach, staje się podstawową formą wypowiedzi poety. Za Odiseja (Odyseusza) poeta otrzyma w roku 1964 Nagrodę Fundacji Prešerna, najważniejsze wyróżnienie w Słowenii w dziedzinie sztuki. Polscy czytelnicy mogą znaleźć w księgarniach czy bibliotekach tomik Gregora Strnišy o tytule Odyseusz w przekładzie Katariny Šalamun-Biedrzyckiej. Nie jest to jednak przekład omawianego wyżej zbioru poezji, a wybór wierszy z kilku pierwszych tomików poety. Kolejnym tomikiem w dorobku poety jest zbiorek o tytule Zvezde (Gwiazdy), wydany w 1965 roku. W skład tego dzieła wchodzi 8 cyklów, zbudowanych w typowym dla Strnišy stylu. Budowa zbioru sprawia, że cykle korespondują ze sobą, tzn. pierwszy z ostatnim, drugi z przedostatnim itd.