Odisej (Odyseusz), a konkretniej zrobił to w cyklu o tym samym tytule co utwór dramatyczny, czyli cyklu Samorog (Jednorożec). Już w rok po wydaniu, czyli w 1968, Teatr Miejski w Lublanie (Mestno gledališče ljubljansko) podjął się wystawienia utworu. Reżyserem był Andrej Hieng. Kolejnym utworem dramatycznym w dorobku Gregora Strnišy jest tekst o tytule Žabe ali prilika o ubogem in bogatem Lazarju (Żaby albo przypowieść o biednym i bogatym Łazarzu), wydany w 1969 roku. Utwór był napisany dla telewizji. Wydarzenia w dramacie krążą między tym co materialne i metafizyczne, prawdą a pozorami, rzeczywistością a sennymi wizjami. Želod (Żołądź), to czwarty tomik poezji. Wydany został w 1972 roku. Na całość zbioru składa się 5 cyklów, zbudowanych według typowego dla poety modelu. Autor przedstawił historię stworzenia świata, który składa się z czterech elementów: wody, powietrza, ognia i ziemi. Również w 1972 ukazuje się kolejny dramat Gregora Strnišy, określany także mianem moralitetu, o tytule Ljudožerci (Ludożercy). Akcja dramatu rozgrywa się pod koniec II wojny światowej. Oparty jest na wydarzeniu, które faktycznie miało miejsce w historii Słowenii, mające miejsce w Kočevskim Rogu zaraz po II wojnie światowej. W miejscowości doszło do zabijania pojmanych wrogich żołnierzy.