Wulff wykorzystał dane z pracy Helwinga w 1765 roku, publikując „Flora Prussica”. Praca ta, mająca być w założeniu autora zestawieniem kompleksowej flory Prus, obarczona jest wieloma błędami. Większość danych pochodzi ze wspomnianej już pracy Helwinga oraz z publikacji „Plants in Borussia sponte nascentes” (1754) Johannesa Loesela. Przedmowa niemal w całości jest kopią przedmowy Johanna Breyna do publikacji Helwinga. Wulff zestawił 264 gatunki skrytopłciowych i 955 gatunków jawnopłciowych, jednak nierzadko podnosił do rangi gatunku różne formy. Poza tym kilkakrotnie wymieniał te same gatunki – bądź pod różnymi nazwami, bądź też umieszczając je w kilku jednostkach systematycznych. Klinggräff (1854) podał, że w grupie jawnopłciowych, po zredukowaniu wymienionych taksonów do rangi gatunku, zostało ich około 670. Wulff nie wymienił też w ogóle wielu gatunków, które już wtedy znane były w Prusach. Pomimo licznych błędów, w pracy tej nowatorskie było zastosowanie nomenklatury zgodnej z systemem Karola Linneusza, a także diagnozy Linneusza, podane dla części gatunków.
Wulff wydał także zestawienie gatunków ryb i płazów Prus pt. „Ichtyologia, cum amphibiis regni Borussici” (1765), w którym także zastosował klasyfikację Linneusza.