Królewskie kroniki Birmy (birm. //) – szczegółowe, ciągłe zapisy wydarzeń zachodzących w monarchiach birmańskich uporządkowane chronologicznie.
Kroniki zapisywane były na rozmaitych materiałach, takich jak papier parabaik, liście palmowe i kamień, oraz z użyciem różnych stylów literackich – prozy, poezji i chronostychów. Określenie kroniki odnosi się najczęściej do napisanych prozą rękopisów sporządzonych na liściach palmowych. Inne zapisy sporządzane na dworach królewskich to naukowe opracowania i precedensy administracyjne i prawne oraz spisy.
Tradycja sporządzania kronik podtrzymywana była we wszystkich czterech ośrodkach politycznych kraju: Górnej Birmie, Dolnej Birmie, Arakanie i Państwach Szanów. Większość kronik nie przetrwała licznych wojen, jakie miały miejsce w historii Birmy, nie oparły się też one skutkom upływu czasu. Najbardziej kompletnymi z istniejących do dzisiaj kronik są te związane z dynastiami Górnej Birmy, przy czym najstarsza z nich pochodzi z lat 80. XIII wieku, a najstarsza z oficjalnych kronik narodowych – z lat 20. XVIII wieku.