Inskrypcje były ciągle jeszcze „rzadkie w okresie od V do X wieku, ale począwszy od XI wieku następuje prawdziwy ich potop”. Najstarsza oryginalna inskrypcja sporządzona w języku birmańskim pochodzi z roku 1035 po Chr.; zachowała się też XVIII-wieczna kopia inskrypcji z roku 984 po Chr.
Inskrypcje wykazały swoją nieocenioną wartość, jako podstawa dla weryfikacji wydarzeń zawartych w napisanych przed wieloma stuleciami kronikach. Inskrypcja Myazedi (1112) na przykład, potwierdziła podawane przez Zatadawbon Yazawin daty związane z panowaniem królów ery Paganu począwszy od Anawrahty aż do Kyanzitthy, wykazując jednocześnie fałszywość odpowiednich dat zawartych w Hmannan Yazawin. (Wykonana w czterech językach inskrypcja Myazedi jest birmańskim odpowiednikiem kamienia z Rosetty, który umożliwił ponowne odczytanie pisma pyu.) Podobnie, wykonana na polecenie króla Bayinnaunga inskrypcja na dzwonie Pagody Shwezigon (1557) podaje dokładne daty 17 kluczowych wydarzeń jakie miały miejsce w ciągu sześciu lat z czasu jego panowania, umożliwiając współczesnym historykom weryfikację kronik. Nie wszystkie jednak inskrypcje są wiarygodnym zapisem zdarzeń o charakterze świeckim.