grupy bombowców, Harold Brown, po latach wspominał, że plan lotu od początku był niewykonalny ze względu na silne wiatry, zaś po utracie radaru, minięciu wielu punktów orientacyjnych i niemożności znalezienia celu na kawałku mapy, którym się posługiwał, dostrzegł na krańcu dużego miasta most i usłyszał od kogoś z grupy, że trzeba zrzucać bomby wszędzie.
Istnieje również przypuszczenie, zgodnie z którym Praga została wcześniej wyznaczona jako tzw. cel okazjonalny, co było częstą praktyką w przypadku niemożności zrealizowania ataku na cel główny. Potwierdzać to mają widoczne na mapie podobieństwa w punktach orientacyjnych, a także w układzie linii kolejowych łączących Pragę i Drezno.
O tragicznych skutkach ataku przesądził zły stan niemieckiego lotnictwa, które miało za zadanie bronić strategicznych celów przed nalotami, a także fakt, iż większość praskich strażaków wyjechała pomagać zaatakowanemu dzień wcześniej Dreznu. Sam atak był zaskoczeniem dla wszystkich mieszkańców miasta. Na krótko przed nim rozległy się dźwięki syren ostrzegawczych, lecz prażanie nie potraktowali ich poważnie z powodu częstego występowania takich alarmów. Samoloty alianckich sił powietrznych często przelatywały nad Pragą i nigdy wcześniej nie atakowały terytorium Protektoratu Czech i Moraw. Ich celem zawsze były Niemcy.