Leon Barucki (ur. 10 kwietnia 1883 w Ruskiej Wsi, zm. 17 stycznia 1955 w Sanoku) – polski nauczyciel, działacz społeczny.
thumb|240px|Grobowiec rodziny Baruckich w Sanoku Życiorys Leon Barucki urodził się 10 kwietnia 1883 w Ruskiej Wsi jako syn Kazimierza i Konstancji domu Kossowskiej.
Został nauczycielem. W początkowych latach pracował w swoich rodzinnych stronach, od około 1907 był tymczasowym nauczycielem w mieszanej 2-klasowej szkole w Golcowej, od około 1908 był nadetatowym nauczycielem w mieszanej 1-klasowej szkole w Dylągowej , następnie od około 1910 był tymczasowym nauczycielem w mieszanej 1-klasowej szkole w Niewistce, od około 1911 był tymczasowym nauczycielem w mieszanej 1-klasowej szkole w Końskich. Po okresie przerwyW Szematyzmie z 1913 Leon Barucki nie figurował. , od około 1913 był nauczycielem kierującym w 2-klasowej szkole w Sielnicy.
Po zakończeniu I wojny światowej na początku istnienia niepodległej II Rzeczypospolitej w ramach akcji reaktywowania szkół polskich przybył z Dynowa na Podlasie. W 1919 został pierwszym dyrektorem polskiego Prywatnego Gimnazjum w Drohiczynie. Potem pracował jako nauczyciel geografii w Państwowego Gimnazjum im. Króla Zygmunta Augusta w Białymstoku. W okresie międzywojennym dysponował wykształceniem wyższym.