Ostatecznie zdecydowano się na odkażenie obiegu pierwotnego i wymianę pozostałego sprzęt na zgodny z nowymi regulacjami państwowymi. W tym celu 31 października 1978 roku wyłączono reaktor. W trakcie prac w Stanach Zjednoczonych zaczęły obowiązywać nowe regulacje, będące wynikiem wypadku w elektrowni Three Mile Island. Koszty dostosowania bloku nr 1 do nowych przepisów oceniono na ponad 300 mln USD. Właściciel elektrowni, wówczas Commonwealth Edison, uznał, że blok nie jest wart takiej inwestycji. Bloku już nie włączono z powrotem.
W 1984 dokonano planowanego odkażenia obiegu pierwotnego, usuwając z niego 753 kiurów kobaltu-60 i 12,4 kiurów cezu-137. W lipcu 1986 amerykański nadzór jądrowy zmienił status licencji bloku nr 1 na „posiadanie bez podejmowania pracy”.
Plany demontażu Od czasu wyłączenia bloku znajduje się on w stanie „bezpiecznego magazynowania” (ang. safe storage). Plan jego demontażu został przyjęty we wrześniu 1993 roku, a w 1998 zaktualizowany pod kątem nowych regulacji. Prócz fizycznego odizolowania go od pozostałych dwóch bloków, nie prowadzone są tam żadne większe prace. Zmagazynowane wypalone paliwo jądrowe zostało przeniesione na wspólne składowisko wypalonego paliwa na terenie elektrowni (108 zestawów paliwowych).