Murowany, z wieżą na osi, orientowany. Trójnawowy, z wydłużonym prezbiterium zamkniętym trójbocznie i opiętym wydatnymi przyporami. Wieża zwieńczona wysmukłym hełmem cebulastym. We wnętrzu kościoła zachowały się trzy gotyckie ołtarze szafiaste. Ołtarz główny (ze skrzynią neogotycką, z początku XX w.) posiada skrzydła z lat 1500–1510, z malowidłami przedstawiającymi sceny z życia świętego patrona świątyni, a w centrum gotycką rzeźbę św. Mikołaja, pochodzącą z Liptowskiego Tarnowca. Ołtarz lewy, w zamknięciu północnej nawy, poświęcony jest Matce Boskiej. Pochodzi z lat 1470–1480. Jego autorstwo przypisuje się nieznanemu z imienia mistrzowi ze Spiskiego Podgrodzia. W centrum znajduje się rzeźba przedstawiająca Najświętszą Marię Pannę z Dzieciątkiem, zaś na skrzydłach znajdują się malowane sceny z życia Maryi i Jezusa: Zwiastowanie, Nawiedzenie, narodziny Jezusa Chrystusa i Pokłon Trzech Króli. Drugi boczny ołtarz (prawy, w nawie południowej), poświęcony jest Najświętszemu Sakramentowi. Pochodzi z ok. 1520 r. Malowidła na skrzydłach ołtarzowych przedstawiają świętych i zdarzenia związane z ukrzyżowaniem Chrystusa.
W kaplicy południowej znajduje się kamienna chrzcielnica z 1490 r. z miedzianą, barokową pokrywą z XVII w.