W odróżnieniu od Tryptyku z Miraflores Weyden ponownie potraktował retabulum jak fasadę potrójnego architektonicznego portalu katedralnego, ale narracja trzech scen została przeniesiona przed portale, tworząc w ten sposób dwie strefy – duchową i świecką – z opowieściami z życia codziennego świętego. To na tym drugim planie ukazano właściwych bohaterów, podczas gdy na proscenium postaci poboczne. I tak, na lewej tablicy znajduje się scena Nadania imienia Janowi Chrzcicielowi – Maria, wyróżniona aureolą ad głową, pokazuje noworodka Zachariaszowi, a ten zapisuje jego imię. Obie postacie patrzą na siebie z powagą rozumiejąc wagę tego wydarzenia. Nad sceną, w archiwoltach arkad znajduje się sześć uzupełniających scen: Zwiastowanie Zachariaszowi, Oniemienie Zachariasza opuszczającego świątynię, Zaślubiny Marii z Józefem, Zwiastowanie Marii, Nawiedzenie i Narodziny Chrystusa. W głębi widać dwie sceny: Narodziny Jana i Marię odwiedzającą Elżbietę. Na tablicy środkowej przed postacią Jezusa, na pierwszym planie znajdują się postacie Jana i anioła akcentujące teofanię Chrystusa. Na archiwoltach arkady znajdują się sceny: Zachariasz przepowiadający przyszłość syna, Kazanie na pustyni, Chrzest faryzeuszy i saduceuszy, Ścięcie drzewa niewydającego dobrych owoców, Kuszenia Chrystusa na pustyni.