Klaryski mały|lewo|Nagrobek Henryka I jaworskiego i Agnieszki Przemyślidki Naprzeciwko zachodniej bramy kościoła, w niewielkim kamiennym domku mieszkały siostry zakonne. Przejście z domu zakonnego do kościoła było kryte dachem. Siostry zajmowały się głównie opieką nad chorymi. W 1536 r. spłonęła jedna trzecia część miasta, w tym dom zakonny przy ulicy Szkolnej (wówczas Nonnengasse – zaułek zakonnic). W okresie po odjeździe braci zakonnych, doniesiono protestanckiej radzie miejskiej, że zakonnice zachwalają mieszkańcom Lwówka zasługi świętych. Rada zabroniła siostrom tych praktyk, nakazując im skupienie się na pielęgnowaniu chorych. Wkrótce potem siostry najprawdopodobniej opuściły Lwówek Śląski.
Legenda Siedemnastowieczni kronikarze Naso i Bukisch przekazali następującą legendę:
W czasie reformacji w 1562 r., gdy wszyscy franciszkanie opuścili miasto, pozostała tylko jedna zakonnica – szafarka. Jej zadaniem było doglądanie majątku klasztornego. Szafarka była bardzo piękna i pobożna. Zakochał się w niej syn starosty. Starosta, pragnąc przejąć majątek klasztorny, zmusił dziewczynę do ślubu ze swoim synem. W trakcie ceremonii nadszedł moment, gdy szafarka miała powiedzieć "tak".