Wokół parku obecne są pastwiska.
Fauna Do ważniejszych przedstawicieli fauny parku należą pająki z infrarzędu ptaszników, ślimaki z rodzaju Bothriembryon (endemicznego dla Australii), skorpiony, zaleszczotki, dżdżownice i równonogi.
Teriofauna Pierwsi badacze stwierdzili na obszarze pasma 39 gatunków ssaków, jednak do początku XXI w. liczba ta spadła o połowę. Do tego spadku oprócz pożarów przyczyniło się wylesienie i presja zdziczałych kotów oraz lisów. Najczęściej spotykani są przedstawiciele takich gatunków, jak kangur szary i kangur zachodni. Rzadsze są m.in. krótkonos brązowy, kuoka krótkoogonowa, pseudomysz popielata, szczur zaroślowy, kitanka lisia, grubogonik australijski, grubogonik białoogonowy, ostronóg nektarowy, chutliwiec żółtostopy, kangur mniejszy, pałaneczka cynamonowa, lasomroczek królewski, nocolubek mniejszy, a także kolczatka australijska. Reintrodukowano dwa gatunki – mrówkożera workowatego i sorkołaza okularowego.
Awifauna Obszar parku niemal w całości pokrywa się z obszarem ostoi ptaków IBA o nazwie Stirling Range. Różnicą są niektóre jeziora w południowo-wschodniej części parku, nieujęte przez IBA, oraz niektóre drogi, leżące poza parkiem. Różnica wynosi 4261 ha.