thumb|Dokument fundacyjny klasztoru w Łeknie ze zbiorów Archiwum Państwowego w Poznaniu Dokument fundacyjny klasztoru cysterskiego w Łeknie – dokument, na mocy którego Zbylut z rodu Pałuków ufundował klasztor dla cysterskich zakonników w Łeknie w roku 1153. Jest to najstarszy dokument erygujący klasztor na ziemiach polskich, który się zachował do dziś. Występuje w trzech egzemplarzach. W 2016 został wpisany na Polską Listę Krajową Programu UNESCO Pamięć Świata.
Charakterystyka zewnętrzna dokumentu Pierwszy z nich nazywany jest egzemplarzem „poznańskim”. Obecnie przechowywany jest w Archiwum Państwowym w Poznaniu. Został wystawiony na pergaminie o wymiarach 395 x 580 mm oraz jest potwierdzony pieczęcią arcybiskupa Jana. Egzemplarz poznański dokumentu łekneńskiego uznaje się bezsprzecznie za oryginał. Ponadto pozostały jeszcze dwa egzemplarze, a od miejsca przechowywania w Archiwum Archidiecezjalnym w Gnieźnie – w literaturze przyjęto je określać mianem „gnieźnieńskich” – I oraz II. Egzemplarz „gnieźnieński I”, który także jest oryginałem, to pergaminowy dokument o wymiarach 342 x 238 mm. Opatrzony był pieczęcią, która nie zachowała się. Drugi z dokumentów „gnieźnieńskich” jest egzemplarzem o większych wymiarach niż dwa wyżej wymienione (495 x 638 mm) i nie został opieczętowany.