Karat – niemiecki zespół rockowy, powstały w 1975 roku we Wschodnim Berlinie. Zyskał uznanie także w Berlinie Zachodnim, kiedy w 1982 ich album Der blaue Planet zyskał miano najlepiej sprzedającego się albumu w obu częściach Niemiec, sprawiając, że Karat stał się jednym z najwybitniejszych zespołów w niemieckojęzycznego rocka.

Historia Karat wyewoluował we Wschodnim Berlinie z jazz-rockowej grupy Panta Rhei. Początkowo składał się z wokalisty Hansa-Jochima „Nuemi” Neumanna, klawiszowca i komposytora Ulricha „Eda” Swillmsa, basisty Henninga Protzmana, perkusisty Konrada „Conniego” Burkerta, gitarzysty akustycznego Herberta Dreilicha i gitarzysty elektronicznego Ulricha Pexa.

W 1976 Burkert został zastąpiony przez Michaela Schwandta, a Pexa przez Berna Römera. Neumann opuścił zespół w 1977 roku z powodu służby wojskowej. Do roku 1978, Karat wydał kilka singli, które ukazały się z kilkoma innymi utworami na debiutanckim albumie o nazwie „Karat”. Zawierał on utwór o tytule „König der Welt”, piosenkę która ustanowiła styl zespołu jako rock psychodeliczny.