Botir Davronovich Boboyev (uzb. cyr. Ботир Давронович Бобоев; ros. Батыр Давранович Бабаев, Batyr Dawranowicz Babajew; ur. w rejonie Syr-darii w Uzbeckiej SRR, zm. 4 listopada 1984 w Taszkencie) – radziecki pułkownik, dowódca baterii 118 gwardyjskiego pułku artyleryjskiego 35 Gwardyjskiej Dywizji Strzeleckiej 8 Gwardyjskiej Armii 1 Frontu Białoruskiego, Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Po ukończeniu szkoły średniej do sierpnia 1941 pracował w instytucjach finansowych Karakałpackiej ASRR, następnie został wcielony do Armii Czerwonej. Brał udział w walkach na Froncie Północno-Zachodnim, Południowo-Zachodnim, 3 Ukraińskim i 1 Białoruskim. Był ranny i kontuzjowany. W 1942 ukończył charkowską szkołę artylerii, od 1943 należał do WKP(b). Wyróżnił się m.in. podczas odpierania niemieckich kontrataków od 8 do 12 sierpnia 1944. W walce nad rzeką Radomka 28 sierpnia 1944 zabił oficera i czterech żołnierzy Wehrmachtu i zadał duże straty plutonowi piechoty wroga; został wówczas ranny, jednak nie opuścił pola walki. Szczególnie wyróżnił się zimą 1945 podczas walki o Oborniki, gdy dowodzony przez niego batalion rozgromił niemiecki batalion, niszcząc 5 czołgów i dwa działa samobieżne;